Celtic – Arsenal

Daha geniş bir persektiften bakalım bu eşleşmeye. Arsenal’li arkadaşların ‘öyle koyarız’, ‘böyle 5, şöyle 15’ laflarına inat, Celtic, atalarının zamanında Stirling’de, abilerinin Wembley’de başardığını, bu kez Emirates’de deneyecekler. Celtic’in 1966 yılından beri İngilizler ile oynadığı 16 karşılaşmada 7 galibiyet, 4 mağlubiyet ve 5 veraberliği bulunuyor.. Arsenal ile son yapılan dostluk karşılaşması Parkhead’de 1-1 sona ermiş. Tarih ise 2 Ağustos 2003. O sezon namağlup ligi lider bitiren Arsenal, sezon öncesi berabere kalmış Celtic ile.

Eşleşmeyi duyduğum ilk anda, içime en ufak bir umutsuzluk düşmedi. Parkhead’den, o yeşil-beyaz’a bürünmüş, kapısından Şampiyonlar Ligi kupası girmiş o staddan kimler başı öne eğik çıkmadı ki… Milan’ı hatırlayın mesela… Liverpool gelsin… Manchester United… Spartak Moskova’yı hatırlayın… Tribünlerdeki o uğultuyu, maçtan önce çalan ve binlerce kişinin hep bir ağızdan söylediği, ‘Let the People Sing’ şarkısı… Sözlerinde geldikleri toprakları hatırlatan, eşitliği, haklarını ve insanların özgürlüğünü savunan bir şarkıyı, bir elin parmaklarını geçmeyecek sayıda takım çalabiliyor artık stadyumlarında, tüm dünyada… Bu takımların en büyüğü, en ‘Che’si, en ‘Lenin’i, en ‘William Wallace’ı Celtic… Değerlerinden asla vazgeçmeyen, kendilerini bozmayan, bozdurtmayan, harcatmayan bir takım…

İskoçların iyi ve güzel yaptığı herşeyi, başarılı olduğu her alanı kendi üstüne alan ve ‘British’  diye adlandıran, İskoçlar tarafından yapılmış veya orada hükum bulmuş her olayı da ‘Scottish’ adıyla yayınlayan İngiliz basınına karşı, Rangers tabii caizse ‘bir taraflarını yalamaya’ devam ederken, Celtic buna başkaldırıyor, hep o St. Andrews ismi verilen bayrağın, yanında ‘Union Jack’ olmadan dalgalanacağı günleri umutla hayal ediyor. Ve onlar da haykırıyor duvarlarda, t-shirtlerde, bayraklarda; ‘Scottish, not British’ diye… Öyle ya, o nedendendir ki, bir İskoç milli takım bazında her zaman iki takım tutar… Biri İskoçya, diğer, de İngiltere’ye karşı kim oynarsa!

Her ne kadar artık Fransızlaşan bir takım olsa da Arsenal, Londra merkezli olması bile yetiyor Celtic için. Bir başkaldırı maçı, bir isyan kıvılcımı, kendini ispat etme, büyüklüğü gösterme çabası… Wenger, saygı duyulacak, önünde eğilmesi gerekilen bir hoca. Fakat sorun ona ‘Huddle’ı biliyor mu? Celtic’li oyuncuların her maç başında birbirlerine sarılarak yaptığı konuşmanın, bir asırlık Celtic tarihinde artık bir gelenek olduğundan haberi var mı? Peki, Mowbray’in içindeki Celtic ateşi kadar, Arsenal ateşi var mıdır Wenger’in, veya Fabregas, McManus gibi 13 yaşından beri Celtic’in içinde büyüyüp, öyle mi kaptan olmuştur Arsenal’e…

Belki arkadaşlar haklı, belki iki maçta toplam 6-7 gol görüp, hiç gol atamayacağız… Ama Celtic her zamanki gibi, takım olmayı, taraftar olmayı başaran bir çok insanın gönül verdiği bir ekip olacak… Kim ne derse desin, Arsenal maçı, Mowbray için bir başkaldırıdır…  Walcott gelsin de sizin İngilizliğinizi savunsun…

Bir tek o KGB ajanı o soğuk Rus’tan korkuyorum… Gerisi yeşil-beyaz’ı ve Parkhead’i görünce işi bitirir zaten… En güzel Yunanlı, Freedie Mercury’nin futbolda can bulmuş hali de başlamış kendisini göstermeye… Premier Lig’de onu barındırmayanlara inat, göster o estetik çalımlarını, Çinlilerin ‘Koi’ balıkları gibi her türlü engelden, bir şekilde sıyrılarak geçtiğini…

Hadi be Hoops, getir artık bu Ali Ece’yi İzmir’e…

by deNNis

Reklamlar

5 thoughts on “Celtic – Arsenal

  1. Acikcasi ben Iskocya Ligi ve takimlari uzerine yazabiLiyorum… Fransa ligi ve Fransiz takimlari LeFoot’un uzmanligi aLtinda… O da su araLar IngiLtere’ye tasindi, okuL oncesi caLisiyor ve konusmamizda sadece bLoga “bakmaya” vaktinin oLdugunu, yazi yazmaya vakit buLamadigini ve yazacak cok seyinin biriktigini soyLedi… Umarim en kisa zamanda rahatLar da bizLeri o guzeL yaziLarindan mahrum birakmaz..

  2. belki Fabregas ingiliz değil ama o da 16 yaşından beri Arsenal’de ve kaptan. Adada 13 yıl geçirmiş “Profesör” de az çok biliyordur sanırım ada futbolunun dinamiklerini. 5-15 atmayız ama tur şansımızın %65 olduğunu düşünüyorum.

  3. @ The Gunners

    duygusaL yaziLmis bir yazi benimkisi.. KataLan kokLerinden geLen Fabregas’a saygimiz buyuk tabii, ayrica “Profesor”e de saygimizi beLirttim zaten yazida.. 65% degiL de 55-60 arasi sizde diyeLim… Isin icine Iskoc-IngiLiz rekabeti girince, dinamikLerin onemi kaLmayacagini dusunuyorum..

    @ Hakan Baysal

    Ben de tam tersine HesseLink ve Strachan oLmadigi icin kazanma ve turu gecme sansimiz var diye dusunuyorum. Bu sene Mowbray’in futboLu iLe Gordon’un futboLu arasinda gozLe goruLu bir fark var.. En azindan takimdaki tum oyuncuLar mutLu ve istekLi… Donati biLe gecenLerde Strachan’i eLestirdi ve son iki senedir kendimi Glasgow’da turist gibi hissediyordum, bu sene cok mutLu ve umutLuyum dedi…

    Nakamura konusuna geLince, takimin yeniLenmesi ve gencLesmesi gerekiyordu.. Sanirim Maloney ve McGeady Nakamura’nin yerini doLdurabiLir.. Gidene dur demek de Celtic’e yakismazdi zaten…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s